Ciąża obumarła

0
69
Ciąża obumarła

Ciąża – stan błogosławiony, na który czeka bardzo wiele kobiet. Często wiąże się to ze staraniem się latami o potomka i kontrolowaniem swojego stanu zdrowia. Stan okupiony stresem i strachem ale jednocześnie przepełniająca nadzieją, miłością i radością. Jednak czasem zdarza się, że ciąża nie może zostać utrzymana przez ciało kobiety i traci ona swoje nienarodzone dziecko. Utrata nienarodzonego dziecka jest stanem tragicznym i bolesnym dla samej kobiety jak i dla rodziny wyczekującej nowego członka rodziny. Przeżycie to jest dla kobiety bardzo dramatyczne, szczególnie ze strony psychologicznej. Wymaga ono bardzo dużej empatii, współczucia i dużej ilości wsparcia najbliższych.

Często zdarza się, że kobieta, która dowiedziała się o utracie swojego nienarodzonego dziecka obwinia siebie za zaistniałą sytuację. Pojawia się w niej wiele pytać dotyczących tego co zrobiła źle, czego mogła uniknąć by nie doprowadzić do straty i dlaczego przytrafiło się to właśnie jej. Najbliższa rodzina i partner powinni być blisko i wpierać kobietę w tej bardzo trudnej sytuacji i nie doprowadzić, by obwiniała siebie za utratę dziecka. Ważne jest by poznać przyczyny medyczne, które mogą wpłynąć na przyszłe ciąże i pozwolą zrozumieć, że kobieta nie ma żadnej bezpośredniej winy w utracie dziecka.

Poronienie i ciąża obumarła

Poronienie i ciąża obumarłaIstnieją dwa stany związane z utratą dziecka w czasie płodowym: poronienie i ciąża obumarła. Czym one się różnią? Stan poronienia oznacza, że ciąża kończy się przed 22 tyg. trwania i jest stanem niezależnym od kobiety. Płód obumiera w jamie macicy lub podczas wydalania z jamy macicy. W stanie tym może występować ból lub krwawienie ale nie jest to regułą, mogą pojawić się objawy niespecyficzne. Leczenie poronienia polega na oczyszczeniu macicy, kluczowe jest jednak wsparcie psychologiczne, które pozwoli złagodzić ból tą nieoczekiwaną sytuacją.

Natomiast termin ciąża obumarła jest terminem oznaczającym obumarcie zarodka w łonie matki, zarodek ten nie jest jednak wydalony. Jest to stan którego kobieta nie jest w stanie sama zdiagnozować, jednak może przestać czuć ruch płodu lub zauważyć brak powiększania obwodu brzucha. Obumarcie płodu można jedynie stwierdzić podczas badań ultrasonograficznych (USG). Muszą zostać stwierdzone takie objawy jak: brak czynności serca, ustanie wzrostu i brak ruchów. Pewne niepokojące objawy mogą sugerować problemy w rozwoju płodu: ustanie dolegliwości w postaci nudności czy bolesności sutków (we wczesnym stadium ciąży), a później, tj. po 21 tygodniu ciąży: brak ruchów, zmiana rodzaju i ustanie ruchów płodu, brak powiększania obwodu brzucha i zerowy przyrost masy ciała. Spadek beta-HCG w pierwszym trymestrze, niesłyszenie tętna płodu za pomocą detektora po upływie 20 tygodnia. Potwierdzone musi być to podwójnym badaniem ultrasonografem.

Jakie są przyczyny obumarcia płodu?

Przyczyn obumarcia płodu jest bardzo wiele. W takiej sytuacji przyszła matka obwinia siebie i swoje zachowania czy wybory jako główne przyczyny utraty nienarodzonego dziecka. Są jednak przyczyny, na które bezpośrednio kobieta nie ma pływu. Oczywiście dbanie o odpowiednią dietę i umiarkowany ruch oraz unikanie używek i różnych substancji zagrażających dziecku są kluczowe, by zadbać o prawidłowy rozwój płodu. Jednak niektóre z przyczyn związane są z nieznanymi i nierozpoznanymi chorobami kobiety i wadami rozwojowymi dziecka. Główne z przyczyn obumarcia to: bardzo ciężkie wady wrodzone, wady genetyczne i defekty genetyczne, różne infekcje wirusowe i infekcje bakteryjne u matki, nierozpoznana cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroba związana z konfliktem serologicznym (choroba hemolityczna).

Inne z nich dotyczą nieprawidłowej budowy łożyska, jego zła lokalizacja bądź złe działanie łożyska i owinięcie pępowiną szyi dziecka i niedotlenienie płodu. Inne przyczyny dotyczą przyjmowanych przez ciężarną używek, narkotyków i innych substancji wpływających na wadę rozwojowe i obumarcie płodu.

W jaki sposób leczy się ciąże obumarłą ?

W jaki sposób leczy się ciąże obumarłą ?Leczenie ciąży obumarłej polega na opróżnieniu macicy w jak najszybszym czasie. Wydalenie płodu często samoistnie występuje w ciągu około dwóch tygodni po obumarciu. Do tygodnia 22 jest to poronienie, w tygodniach od 21 do 37 jest to poród przedwczesny. Kiedy do obumarcia doszło w pierwszym trymestrze wykorzystuje się leki stymulujące (prostaglandyny) wydalenie płodu i uzupełnia się to o usunięcie pozostałości podczas zabiegu. Zabieg łyżeczkowania jamy macicy wykonuje się w ogólnym znieczuleniu. W sytuacji ciąży dużej poród jest wywoływany oksytocyną lub dokonuje się cesarskiego cięcia, ale powstaje duże ryzyko powstania powikłań. Kluczowym elementem leczenia jest wsparcie psychologiczne. Kobieta po tak traumatycznym przeżyciu powinna zasięgnąć pomocy specjalisty (psychologa, psychoterapeuty), który pozwoli uporać się z tą traumatyczną sytuacją. Nie powinno się zostawać z taką sytuacją samemu sobie i korzystać z dostępnej pomocy i wsparcia.

[Głosów:1    Średnia:5/5]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here