Prawie każdy przyszły rodzic zadaje sobie pytanie czy poradzi sobie z wychowaniem swojej pociechy. Często opiekunowie boją się, że nie sprawdzą się w roli matki czy ojca. Choć niektóre umiejętności przychodzą instynktownie, należy pamiętać, że do wychowania i sprawowania opieki nad dzieckiem trzeba się odpowiednio przygotować. Każdy przyszły rodzic powinien zapoznać się z tym, co go czeka oraz jak rozwija się dziecko. Jego powinnością jest przyswojenie podstawowej wiedzy na temat fizycznego dorastania młodego człowieka oraz zagłębienie się w temat, jakim jest psychologia rozwojowa dziecka.
Psychologia rozwojowa dziecka
Na pewno w znacznym stopniu ułatwi to zrozumienie swojej pociechy, a także sprawi, że przyszły rodzic z większą pewnością siebie będzie mógł opiekować się maluchem. Przyglądając się psychologicznemu rozwojowi należy podzielić go na pewne okresy. Pierwszym z nich jest faza niemowlęctwa, która trwa od urodzenia do 12 miesiąca życia. W okresie tym maluch początkowo wydaje z siebie odruchowe krzyki i odgłosy, następnie zaczyna gaworzyć i śmiać się, aż w końcu stara się wypowiadać sylaby i dźwięki podobne do tych, które słyszy. Do 3 miesiąca życia niemowlak jest zdolny do przeżywania i pokazywania niezadowolenia ujawniając go przede wszystkim mimiką. Pod koniec tej fazy pokazuje radość, miłość czy zazdrość. Gdy dziecko osiąga 7-8 miesiąc stara się na siebie zwrócić uwagę, wydając z siebie różne odgłosy, gaworzy. Natomiast już w 10 miesiącu malec naśladuje ruchy i usłyszane dźwięki, co przygotowuje go do nauki mowy oraz świadomego porozumiewania się ze światem dorosłych. Uzyskując pierwszy rok życia dziecko zaczyna odczuwać wstyd i strach. Często krępuje się i boi nowo poznanych osób, uciekając i chowając się za zaufaną osobę.
Wiek poniemowlęcy
Następnym etapem jest wiek poniemowlęcy. Dzieci w wieku około 2 lat wolą przebywać w towarzystwie dorosłych. Często zauważa się, że w będąc w grupie rywalizują, bawią się obok siebie a nie z sobą. W późniejszym wieku poniemowlęcym maluch potrafi już określić swoje potrzeby, mówi o nich głośno. Zaczyna rozumieć emocje swoje i innych osób. Emocje związane z tym etapem są skrajne i często gwałtowne. Należy zrozumieć i pomóc dziecku w tym wieku, a nie denerwować się na nie. Zauważa się także tzw. bunt dwulatka.
Wiek przedszkolny i szkolny
Następną fazą rozwoju jest wiek przedszkolny. Tutaj dziecko zaczyna interesować się innymi, chętnie bawi się z rówieśnikami. W tym wieku przedszkolak jest w stanie analizować, zapamiętywać. Kształtuje sie także poczucie „własnego ja”. Kolejnym etapem jest wiek szkolny, a następnie dorastania i okres młodzieńczy.
Należy pamiętać jednak, że każda osoba rozwija się w indywidualnym tempie. Czasem mogą nastąpić odstępstwa od założonych norm rozwoju.
